دوشنبه, 18 مرداد 1395 ساعت 20:09

جهانگردی از کجا سازمان می‌یابد؟

نوشته شده توسط

اطلاعات مختصر

  • نویسندگان مقاله: الیزابت بکر
  • مترجمان: جعفر خیرخواهان
  • چاپ در مجله / روزنامه: دنیای اقتصاد
  • شماره: 3029
  • سال انتشار: 1392/07/08
امتیاز به این مطلب
(0 رای)

unwto براي دوستداران مجلات مسافرتي که به تصاوير خيره کننده از هتل هاي بوتيک (هتل هايي که با سازه هاي طبيعي ساخته مي شوند) در سواحل سفيد رنگ يا قايق هاي تفريحي در درياهاي فيروزه اي رنگ عادت کرده اند، ديدن ساختمان قهوه اي رنگ سازمان جهاني گردشگري ملل متحد (UNWTO) مايه کسالت و سرخوردگي است.

اين ارگان که خود را وقف يکي از لذت هاي بزرگ زندگي کرده، در يک ساختمان 10 طبقه معمولي و پيش پاافتاده در محله Calle Capitán Haya مادريد مستقر و در يک محله پرشاخ و برگ با وزارتخانه ها و سفارتخانه هاي خارجي که شکوه و تاثير بيشتري دارند، پنهان شده است. ساختمان همان طور که به نظر مي رسد يکي از چندين سازمان گمنام در بي شمار سازمان هاي زير مجموعه سازمان ملل متحد است؛ يک نهاد دور افتاده در پايين سلسله مراتب بين المللي. افزون بر اين، اين نهاد به کسب وکار سفر و گردشگري اختصاص يافته است، نه به گشت و گذار صرف! بيشتر کساني که مقالات سفرهاي باشکوه را نوشته اند، هرگز اسم UNWTO را نشنيده و از آنهايي که شنيده اند تعداد اندکي از دفتر آن بازديد کرده اند. استوارت امريچ، سردبير وقت صفحه بسيار مهم «سفر» در روزنامه نيويورک تايمز نيز در اين زمينه ابراز مي کرد: «من ايميل هاي آن سازمان را دريافت مي کنم، اما به ندرت آنها را مي خوانم.»

اين قطع ارتباط گواهي بر اين واقعيت است سفر و گردشگري يك گسست بدون نگراني از دنياي واقعي است،نه يك كسب و كار جدي.
UNWTO از معدود نهادهايي است که سفر را به عنوان يکي از بزرگ ترين صنايع در جهان به رسميت مي شناسد و ابعاد خارق العاده آن را مطالعه مي کند تا دريابد که سفر و گردشگري چگونه جهان را تغيير مي دهد.
همان ايده اي که سفر و گردشگري را به عنوان يک صنعت يا کسب وکار جدي توصيف مي کند، ترکيبي متضاد براي بسياري از مردم است. از نگاه بيشتر مردم، صنعت نفت صنعت جدي است. امور مالي، صنعتي جدي است؛ تجارت، صنعتي جدي است؛ توليدات کارخانه اي، صنعتي جدي است؛ سياست خارجي و سياست اقتصادي نيز امري جدي هستند. اما گردشگري يک سرگرمي کم ارزش برشمرده مي شود؛ اسباب تفريح که برخي اوقات با جنبه هاي آموزشي در سبک ترين معنا، اغلب رمانتيک، حتي عجيب و غريب همراه مي شود!
شهرت پايين گردشگري دليل مهمي براي قرار داشتن دفتر مرکزي اين آژانس در اسپانيا است. هنگامي که سازمان ملل پس از جنگ جهاني دوم به وجود آمد، اسپانيا را از خود راند زيرا تحت رهبري فرانچسکو فرانکو، آخرين حاکم فاشيست اروپا بود. اسپانيا يک عنصر طردشده در صحنه جهاني در دهه 1950 باقي ماند تا زماني که فرانکو فشارها را کم کرد و اسپانيا دموکراتيک تر شد و سازمان ملل نيز با اکراه پذيرفت که اسپانيا به جهان معمولي ديپلماسي برگردد. سرانجام وقتي فرانکو در بستر مرگ افتاد، سازمان ملل در سال 1974 موافقت کرد يک دفتر کوچک سياست گردشگري در مادريد تاسيس شود. اين هيات گردشگري به حد کافي کم اهميت، پرسش هاي زيادي مطرح نساخت و اسپانيا توانست در برابر دو رقيبي که در آن زمان خيلي کاردان ديده نمي شدند، انتخاب شود.
پاتريس تدجيني، تاريخ نگار UNWTO ، در محل کار خود در دفتر مرکزي مادريد مي گويد: «سه فيناليست وجود داشت: زاگرب، مکزيکو سيتي و مادريد. سازمان ملل مي خواست نشان دهد که دموکراسي در اسپانيا به حرکت افتاده است.»
در آن زمان ، اداره گردشگري يک شعبه فرعي سطح پايين وابسته به يک هيات ديگر سازمان ملل بود. سي سال ديگر بايد مي گذشت تا سازمان جهاني گردشگري به عنوان يک نمايندگي کاملا مستقل سازمان ملل، جايگاهي شايسته به دست آورد. اين يک پاداش براي کاري بود که انجام داد تا صنعت گردشگري را تعريف کند و وجهه آن را بي وقفه بالا ببرد. دفتر بي روح سازمان جهاني گردشگري، نخستين توقفگاه منطقي براي يک مطالعه صنعت گردشگري است. سازمان جهاني گردشگري، گنجينه داده هاي نادري است در اين حوزه ها: گردشگري چگونه کار مي کند، چگونه اقتصادها را به تحرک وامي دارد و چگونه دولت ها آن را هدايت مي کنند؟ دفتر مرکزي آن، مکان خوبي براي شروع اين پژوهش بود که چگونه تکه هاي پراکنده اين صنعت را بايد به همديگر وصل و «گردشگر» را نيز تعريف کرد. با رفتن به زير آب هاي زلال سواحل کاستاريکا، مطالعه اسناد در پاريس، رديابي بهره برداران از يک حفاظت گاه حيات وحش در زامبيا، مصاحبه با راهنماي تور در چين که به ترويج حزب کمونيست مي پردازد در حالي که از خوبي هاي پانداها سخن مي گويد، به ناگزير جهان را از درون يک منشور کاملا جديد مي بينيم. اگر جنگ و انقلاب نشانه سده بيستم ميلادي بود، رقابت براي شکوفايي اقتصادي و بازاريابي روش هاي لذت بردن از ثروت هاي جديد، نخستين سال هاي سده بيست و يکم را شکل مي دهد. صنعت سفر و گردشگري، با وعده هاي رويايي و مخاطرات جدي آن، نقش اصلي را در اين تجارت دائمي ايفا مي کند.

 

بازدید 2167 مرتبه آخرین ویرایش در دوشنبه, 27 شهریور 1396 ساعت 20:08
جعفر خیرخواهان

دکتر جعفر خيرخواهان، اقتصاددان جوان ايراني و استاد دانشگاه فردوسي مشهد، از جمله اقتصاددانان بسيار پرکاري محسوب مي‌شود که در سال هاي اخير بخش قابل توجهي از فعاليت وي بر ترجمه مقالات و کتاب هاي ارزشمند اقتصادي به زبان فارسي متمرکز است؛ از جمله کتاب هاي ترجمه شده توسط ايشان مي توان به کتاب های ارزشمند «معماي فراواني: رونق هاي نفتي و دولت هاي نفتي»، «حکمراني خوب بنيان توسعه»، «ريشه هاي اقتصادي دموکراسي و ديکتاتوري» و «انديشه هاي اقتصادي و سياسي هايک» اشاره نمود.

www.jafarkheirkhahan.ir | این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

نظر خود را ثبت کنید

از پر شدن تمامی موارد الزامی (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

© 2013-2017 وبسایت شخصی جعفر خیرخواهان. تمامی حقوق محفوظ است